علت عرق کردن کف دست و پای کودک

عرق کردن کف دست و پای کودک عاملی آزاردهنده و موجب خجالت فرزند در حضور دیگران و خصوصاً در هنگام بازی کردن با همسالانش است که در صورت معالجه نکردن و عدم پیگیری توسط والدین منجر به سر شکستگی و عدم اعتماد به نفس کودک و بیماری های روحی دیگر می گردد. در کودکان تعریق بیش از حد کف دست و پا معمولا بعد از بلوغ اتفاق می افتد، اما این مسئله میتواند از سنین پایین ‌تر نیز شروع شود.

عرق کردن نه تنها به خنک کردن بدن کمک می کند، بلکه یک واکنش جسمی مناسب در برابر دمای بالای بدن در هنگام ورزش یا فعالیت های دیگر و هم چنین شرایطی است که ما را دچار اضطراب و عصبانیت یا ترس می کند. نوارهای عصبی اعصاب در بدن فرد، غده های عرق را هنگام گرمای بیش از حد بدن شامل حرکت در اطراف، احساسات متعددی چون هیجان زیاد، شادی، ذوق، عصبانیت، ترس، استرس و اضطراب یا حتی در نتیجه تغییرات هورمونی بدن فعال میکنند. عرق کردن به خصوص در پاها یا کف دست کودکان بیشتر از سایر قسمت های بدن اتفاق می افتد، زیرا این مناطق غدد تعریقی بیشتری نسبت به سایر اندام ها دارند. پزشکان معتقدند که تعریق زیاد در نوزادان طبیعی است، زیرا بدن آنها به اندازه کافی کامل نبوده و هنوز نتوانسته است خود را با دنیای بیرون از رحم مادر تطبیق دهد بنابراین طول می کشد تا دما را تنظیم کند و با گذشت زمان و رشد بیشتر نوزاد، تعریق نیز خود به خود کمتر شده و از بین می رود.

تعریق همچنین یک پروسه طبیعی برای بزرگ شدن و رشد کردن کودکان نوپا و بچه های بزرگتر است. حتی دیده شده است که امروزه به دلیل حضور بیشتر بچه ها در محیط های آپارتمانی و بدون تحرک، تعریق کف دست و پا عاملی شایع تر نسبت به گذشته است زیرا کودکان در محیط های آپارتمانی فضای بازی و تحرک ندارند در نتیجه دچار استرس و اضطراب می شوند و به کرات در کف دست و پای آن ها تعریق دیده میشود. این نوع تعریق به دلیل عدم تحرک و فعالیت بدنی و تنها به دلیل استرس و ناراحتی های روحی بوده که بسیار خطرناک تر و جدی تر از سایر عوامل است.

عرق کردن کف دست و پای کودک

چه عاملی باعث عرق کردن کف دست و پای کودک میشود؟

در بچه ها عرق کردن کف دست و پا معمولا پس از بلوغ اتفاق می افتد اما این مسئله می تواند در سنین پایین تر و حتی در کودکان نوپا نیز دیده شود و در طول زندگی آنها ادامه یابد. تعریق در دست و پا به عنوان “هایپرهیدروز” نیز شناخته می شود این نوع تعریق اغلب ژنتیکی است و میتواند از والدین به فرزندان منتقل شود و یا حتی می تواند در طول زندگی به دلیل سبک زندگی فرد نیز ایجاد گردد. چند عامل می تواند منجر به تعریق در دست و پای کودکان شود از جمله برخی از داروهای خاص، هورمونها، غذاهای پر ادویه، استرس، نگرانی، اضطراب و بیماریهای روحی و یا بیماری های دیگر از جمله بیماری های قلبی و یا حضور در شرایط نامناسب و استرس زا مانند حضور در جلسات امتحانی. در موارد دیگر نیز می تواند به دلیل شرایط پزشکی خاصی چون دیابت و مشکلات غدد درون ریز مانند پرکاری تیروئید یا غده تیروئید پیش فعال باشد که با عدم تعادل در اعصاب، خشونت، بیماری های عصبی، اضطراب، ضربان قلب سریع و لرزش دست همراه باشد و یا حتی می تواند ناشی از فیبروز کیستیک، بیماری قلبی و یا انواع بیماریهای عفونی باشد.

کودکانی که دچار تعریق کف دست هستند ممکن است از اجتماعات دوستانه و خانوادگی دوری کنند بنابراین درونگرا شده و این عوامل بر عزت نفس آنها تاثیر بدی خواهد گذاشت.

چگونه عرق کردن کف دست و پا میتواند بر سبک زندگی کودکتان تاثیر بگذارد؟

گذشته از نگرانی های سلامتی، تعریق بیش از حد نیز می تواند بر روی شخصیت اجتماعی و عملکردی کودکتان تأثیر بدی بگذارد. بچه های دیگر ممکن است تمایل نداشته باشند دستهای خیس فرزندتان را در هنگام بازی دست بگیرند که می تواند منجر به آزار و اذیت روحی، درگیری و کاهش اعتماد به نفس کودک شود، در نتیجه آن ممکن است کودکتان از حضور در اجتماع دوری کند، درونگراتر شده و افسردگی بگیرد و عزت نفس او کاهش پیدا کند. مبتلایان به هایپرهیدروز یا عرق کردن کف دست و پا، که اغلب دستشان از عرق خیس میشود، تمایلی به انجام مسئولیت های اجتماعی و حضور در اجتماع به دلیل لرزش و تعریق کف دستشان ندارند. به دنبال گسترش بیماری حتی بعدها ممکن است کارهای ساده ای مانند نگه داشتن مداد برای نوشتن و یا استفاده از رایانه برای انجام تکالیف مدرسه و سرگرمی و در سنین بالاتر حتی رانندگی نیز برای این افراد غیر ممکن و البته آزار دهنده باشد. این کودکان همچنین به دلیل استفاده از دستکش های مخصوص ممکن است مورد تمسخر همسالان شان قرار بگیرند که خود مشکلات روحی متعددی را منجر می شود. پوسته پوسته شدن و لایه لایه شدن پوست کف دست و تحریک آن نیز مورد دیگری است که برای این کودکان آزار دهنده است.

تحمل رنج و سختی تعریق کف پا در این کودکان نیز بسیار مشکل آفرین است. عرق کردن کف دست و پا در کودکان، منجر به عدم تمایل کودک به بیرون آوردن پا از کفش ها و در نتیجه تعریق بیشتر و بوی نامطلوب و زننده پاها میشود، همچنین باعث این میشود که کودکتان تمایل کمتری به قرارگیری در اجتماعات داشته باشد.

“غیر از شرم آور بودن سندروم عرق کردن کف دست و پا، این وضعیت اغلب یک اختلال ناتوان کننده است که به تدریج میتواند بر کار و زندگی فرد تاثیر نامطلوب بگذارد”. در گذشته این وضعیت به عنوان یک وضعیت استرس زای عصبی و روحی و نوعی اختلال روحی- شخصیتی محسوب می شد و یک اختلال پزشکی جدی محسوب نمی شد با این حال هایپرهیدروز می تواند بر زندگی و حرفه افراد تاثیر نامطلوب بگذارد.

عرق کردن کف دست و پای کودک

گزینه های درمانی

در وهله اول اگر عرق کردن کف دست و پا در نتیجه یک عارضه سلامتی مانند دیابت یا پرکاری تیروئید باشد پزشک علت را بررسی نموده و مشکل را برطرف می نماید. در غیر این صورت این شرایط تنها در صورتی پیگیری و درمان می شود که باعث ایجاد اختلال در زندگی فردی شخص شده باشد. در واقع پزشک بررسی می کند که آیا این وضعیت نشانه های یک بیماری مهم پزشکی است و باید تحت درمان قرار بگیرد یا خیر.

۱- تقویت کلینیکی بالینی با ضد تعریق

در این روش درمانی، کلرید آلومینیوم را بر روی کف دست‌ها یا پاها می مالند. برای جلوگیری از تحریک نیز ماده ضد تعریق را روی پوست کاملا خشک مالیده و اگر کف دست و پا خیس از عرق بوده باشد ابتدا آن را خشک می کنند. اگر این مراحل توسط والدین در خانه انجام شود توصیه می گردد که کف دست خیس با سشوار کاملا خشک شود و سپس ضد تعریق استفاده گردد، از این روش درمانی چندین بار در روز استفاده می شود.

عرق کردن کف دست و پای کودک

۲- استفاده از جریان یون تراپی یا یون رانی و آب

در این روش، یک جریان الکتریکی خفیف از طریق آب عبور داده شده بر روی پوست اعمال می گردد. دستها و پاهای دچار تعریق در یک ظرف گود قابلمه مانند و پر از آب غوطه ور می شوند و یا تنها از طریق جریان آب به بدن می رسند. موفقیت این روش بسیار بالا و بین ۸۱ تا ۹۱ درصد است و مزایای آن نیز طولانی مدت و بسیار درمان کننده خواهد بود.

۳- تزریق سم بوتولینیوم توکسین

این سم به عنوان بوتاکس شناخته می شود و هنگامی که به غده‌های تعریق کف دست تزریق می گردد سیگنالها را از مغز به غدد عرق مسدود نموده و تعریق را کاهش می دهد. در این روش در هر جلسه ۱۵ تا ۲۰ تزریق به نواحی آسیب دیده بدن از جمله کف دست و پاها داده میشود این روش اگر چه ممکن است دردناک به نظر برسد اما عوارض جانبی آن نیز نسبت به سایر روش ها کمتر بوده و تنها کمی درد آور و عامل ایجاد کبودی است ولی میزان موفقیت بالای ۹۰ درصد دارد.

۴- جراحی برش آندوسکوپی اعصاب سمپاتیک

در صورت عدم موفقیت سایر روش های درمانی، برش اعصاب سمپاتیک نخاعی در دستور کار پزشکان قرار می گیرد. در این روش پزشک با قطع اعصاب نخاعی که باعث تعریق می شوند به درمان بیماری می پردازد، اگرچه این عمل جراحی بسیار بزرگ است اما بیش از ۹۸ درصد موثر بوده و کمتر تهاجمی است و از همه مهم تر این که یک روش کاملا قطعی در درمان بیماری است.

منبع: kid’s sweaty hands and feet

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.